Epistle To Mrs. Scot

    epistle to mrs. scott

    gudewife of wauchope—house, rhshire.

    gudewife,

    i mind it weel in early date,

    when i was bardless, young, and blate,

    an' first could thresh the barn,

    or haud a yokin' at the pleugh;

    an, tho' fhten sair eneugh,

    yet unco proud to learn:

    when first amang the yellow 

    a man i re'd was,

    an' wi' the lave ilk merry morn

    could rank my rig and lass,

    still shearing, and clearing

    the tither stooked raw,

    wi' claivers, an' haivers,

    wearing the day awa.

    e'en then, a wish, (i mind its pow'r),

    a wish that to my latest hour

    shall strongly heave my breast,

    that i for poor auld scotland's sake

    some usefu' plan or book could make,

    or sing a sang at least.

    the rough burr-thistle, spreading wide

    amang the bearded bear,

    i turn'd the weeder-clips aside,

    an' spar'd the symbol dear:

    no nation, no station,

    my envy e'er could raise;

    a scot still, but blot still,

    i knew nae higher praise.

    but still the elements o' sang,

    in formless jumble, right an' wrang,

    wild floated in my brain;

    'till on that har'st i said before,

    may partner in the merry core,

    she rous