On A Scotch Bard, Gone To The West Indie

    on a scotch bard, goo the west indies

    a' ye wha live by sowps o' drink,

    a' ye wha live by crambo-k,

    a' ye wha live and hink,

    e, mourn wi' me!

    our billie 's gien us a' a jink,

    an' owre the sea!

    lament him a' ye rantin core,

    wha dearly like a random splore;

    nae mair he'll join the merry roar;

    in social key;

    for now he's taen anither shore.

    an' owre the sea!

    the bonie lasses weel may wiss him,

    and in their dear petitions place him:

    the ives, an' a' may bless him

    wi' tearfu' e'e;

    for weel i wat they'll sairly miss him

    that's owre the sea!

    o fortuhey hae room to grumble!

    hadst thou taen aff some drowsy bummle,

    wha  do nought but fyke an' fumble,

    'twad been nae plea;

    but he was gleg as ony wumble,

    that's owre the sea!

    auld, tie kyle may weepers wear,

    an' stain them wi' the saut, saut tear;

    'twill mak her poor auld heart, i fear,

    in flinders flee:

    he was her laureat mony a year,